Weblog artikelen

Hoe de kans op succes te vergroten?

zondag, 01 januari 2012

We zullen het ons allemaal wel eens hebben voorgenomen: stoppen met roken, afvallen, meer bewegen, meer tijd voor je gezin uittrekken, zuiniger leven, beter voor jezelf opkomen of nog een ander goed voornemen. Onderzoek heeft uitgewezen dat een kwart van de goede voornemens al binnen een week is opgegeven. Vier van de vijf mensen die willen stoppen met roken, lukt dat niet. Van alle mensen met goede voornemens is na een half jaar twee derde al weer gestopt. Veel mensen ontdekten psychologen nemen zich tien jaar hetzelfde voor.

De psychologische literatuur biedt ook adviezen om te voorkomen dat een goed voornemen een frustratie wordt. Stel allereerst niet teveel doelen tegelijk en vertel het aan mensen in je omgeving en vraag hen je te steunen. Stop niet met het doel, maar bedenk daarnaast een strategie om dat doel ook te bereiken. Naast het wat is vooral het hoe van wezenlijk belang. Eén van de belangrijkste strategieën om een doel te bereiken is ervoor te zorgen dat het onderdeel uit gaat maken van je dagelijkse, automatische handelingen. Nog crucialer is de aard van het goede voornemen. Mensen stellen vaak doelen die gaan om prestaties zoals stoppen met roken. Het is echter effectiever om leerdoelen te stellen. Je gaat leren om te stoppen met roken. Dat betekent weer dat je echt na moet gaan denken over waarom je doet wat je doet. Als je bijvoorbeeld rookt omdat je ontspanning nodig hebt, moet je er voor gaan zorgen dat je leert jezelf op een andere manier te ontspannen. Zoek daar vooral leuke dingen voor in de plaats, die aantrekkelijk zijn voor jou om te doen. Een voordeel van een leerdoel is ook dat je een keer terug mag vallen. Leren gaat immers met vallen en opstaan. Mensen die een prestatiedoel stellen als stoppen met roken en die toch weer een sigaret opsteken, denken vaak dat ze gefaald hebben en stoppen daardoor met hun goede voornemen.

Zelf heb ik ook nog wat adviezen om de kans op succes te vergroten. Belangrijk is om het doel positief te formuleren. Iets niet doen lukt ons brein bijna niet. Stoppen met roken zou ik bijvoorbeeld vervangen door “de twee trappen in mijn woning kunnen beklimmen en bovenaan de tweede trap direct door kunnen lopen om te doen wat ik daar te doen heb” (in plaats van hijgend eerst twee minuten nodig hebben om weer op adem te komen). Wanneer je jezelf daar een beeld bij kunt vormen van jezelf bovenaan de tweede trap, die direct door kan lopen en je kunt voelen hoe dat voelt en waar dat gevoel in je lijf zich bevindt en welk beeld en/of woord(en) daar bij hoort, heb je een onmisbare hulpbron beschikbaar die je steeds weer kunt gebruiken om je te beseffen waar je het allemaal ook weer voor doet. Begin met het einde voor ogen, zoals Stephen Covey het in zijn veel gelezen boek “De zeven eigenschappen van effectief leiderschap” noemt. Zelf heb ik het leren vertalen in de begrippen willen en verlangen. Willen is belangrijk, maar daarmee alleen red je het niet. Willen gaat over de ratio. En die is nodig om bijvoorbeeld na te kunnen denken over de juiste formulering van je voornemen, je doel en de weg ernaar toe. Maar alleen willen leidt niet tot succes, blijft uiteindelijk leeg. Daarvoor is ook het gevoel nodig, een verlangen naar hetgeen je nu nog mist en zo graag zou bereiken. Overigens is ook verlangen alleen onvoldoende. Alleen verlangen zonder willen leidt uiteindelijk tot smachten, passief afwachten of het wellicht toch nog gebeurt. Pas wanneer je je hele hebben en houden, al je mogelijkheden inzet, is er een kans dat je je doel bereikt. En daar is discipline voor nodig. Daarvoor is nodig dat je volgeling (discipel) wordt van je eigen weg.

Dat is wat ik zelf heb geleerd en uiteindelijk na vele jaren van niet durven toch in de praktijk heb gebracht door afgelopen september na meer dan 39 jaar werknemerschap voor mezelf te beginnen. Mijn goede voornemen voor dit jaar is dat ik dit weblog op onregelmatige basis ga vullen met gedachten van mijzelf naar aanleiding van iets dat ik zelf heb meegemaakt of heb gelezen of gehoord en dat met leren, met ontwikkelen van mensen en organisaties te maken heeft. Hoe vaak dat gaat gebeuren weet ik nu nog niet. Daar doe ik geen uitspraak over. En dat maakt het voor mij realistisch en acceptabel om mij voor te nemen en met u als mogelijke lezer te durven delen.

Fred de Baas