Weblog artikelen

Waar ligt onze focus?

dinsdag, 21 februari 2012

Er zijn mensen die er het hele jaar naar toe leven en al maanden van tevoren beginnen met het bouwen aan een wagen of het maken van een “pekske”: vastelaovend. En als eenmaal de elfde van de elfde gepasseerd is neemt de intensiteit en frequentie van deze voorbereidingop de drie doldwaze dagen steeds sterker toe. Op zich niets mis mee en een mooie traditie die je rustig ook een passie kunt noemen.

Op het gevaar af om als zure nuchtere noordeling te worden gekenschetst, wil ik toch wat kanttekeningen plaatsen bij dit feest als het om onderwijs gaat.

Als ik lees dat er in Noord Limburg een school is die de hele week voor Carnaval iedere dag een ander aspect van dit feest centraal stelt en een andere school in het zuiden des lands de vrijdagmorgen gebruikt voor de Carnavalsviering en een optocht door het dorp en ’s middags de kinderen vrij af geeft, vraag ik me af hoeveel tijd hiermee is gemoeid om dit alles te organiseren en hoeveel onderwijstijd hierin is gaan zitten.

En wanneer het alleen bij Carnaval zou blijven is het wellicht nog te overzien, maar in de loop van het cursusjaar zijn er vele festiviteiten en activiteiten die zowel onderwijstijd kosten als tijd van onderwijsgevenden om een en ander voor te bereiden en te organiseren. Van introductieweek tot jaarafsluiting, van schoolkamp tot Sint Maarten en zo kan ik nog wel even doorgaan.

In dat verband is de constatering dat er door onderwijsgevenden veelvuldig geklaagd wordt over hoge werkdruk, naar mijn mening, van belang. Wanneer je echter, zoals ik gedaan heb, suggereert dat het wellicht verstandig en beter is om te schrappen in al deze activiteiten en festiviteiten, krijg ik vaak te horen dat dan ook nog eens de leuke dingen verdwijnen.

En daar zit hem, wat mij betreft, nu juist de crux. Onbedoeld en onbewust waarschijnlijk wordt hiermee de suggestie gewekt dat onderwijs en leren niet leuk zijn. Immers, wat je uitstraalt, krijg je terug. Er wordt op die manier een belemmerende overtuiging gevoed die niet bepaald bevorderlijk is voor de motivatie van leerlingen. En juist over die motivatie krijg ik van leerkrachten en docenten te horen dat deze op steeds jongere leeftijd te wensen over laat.

Ik pleit dan ook voor een herbezinning op onze focus, onze kerntaak. Net zoals verschillende bedrijven met een steeds uitbreidend productenaanbod zich na langere of kortere tijd weer geconcentreerd hebben op hun corebusiness, pleit ik er voor om het overgrote deel van de festiviteiten en aanverwante activiteiten te schrappen en ervoor te gaan zorgen dat onderwijs en leren weer leuk worden gevonden. In eerste instantie door de onderwijsgevenden zelf en als gevolg daarvan door de leerlingen. Het kan echt heel veel voldoening geven om na veel inspanning inzicht te krijgen in een moeilijk lesonderdeel of na veel vallen en opstaan en volhouden een bepaalde vaardigheid onder de knie te krijgen.

Voor alle duidelijkheid: ik heb niets tegen Carnaval en andere festiviteiten. Waar ik voor pleit is om deze activiteiten niet of veel minder aandacht te geven in onderwijstijd en de focus weer grotendeels op leren en de manier van onderwijzen te richten, zodat er optimaal resultaat wordt behaald en kinderen weer ervaren hoe leuk leren is. Tijd kun je nu eenmaal maar eenmaal gebruiken. En buiten schooltijd komen kinderen die dat willen volop aan hun trekken met Carnavalsactiviteiten, Sinterklaas, Kerstfeest, bezoek aan pretparken en speeltuinen, wandelingen en wat dies meer zij.

Fred de Baas