Weblog artikelen

De ziel bestaat niet. Of wel?

zaterdag, 07 april 2012

Het is de maand van de filosofie met als thema: de ziel. Nu is voor mij de ziel in eerste instantie net zoiets als de lurven. Waar bevinden die zich en waar kun je de ziel lokaliseren? Bij nader inzien geloof ik wel dat er iets bestaat dat wij de ziel noemen, maar lokaliseren is lastig. In de vorige eeuw heeft er een macaber onderzoek plaats gevonden om te ontdekken of de ziel gewicht heeft c.q. materie is. Vlak voor en vlak na het moment van overlijden heeft men mensen gewogen. En telkens wogen de overledenen 21 gram minder dan toen ze nog leefden. Om daaruit de conclusie te trekken dat er zoiets als de ziel bestaat en dat deze bij overlijden blijkbaar het lichaam verlaat.

We spreken inderdaad over een ontzield lichaam na overlijden en ter ziele zijn en zielloos. Aan de andere kant hebben we het over een bezield persoon. Dat betekent vaak dat we die persoon enthousiasmerend, inspirerend vinden, ergens vol van. We hebben het over een zielenherder als we het over een geestelijke hebben, die over ons zielenheil waakt. Je kunt ook met je ziel onder de arm lopen, iets doen met hart en ziel. Er zijn spreekwoorden en gezegdes waarin de ziel een rol speelt: twee zielen één gedachte. Kortom ons taalgebruik is er vol van en in dat taalgebruik gaan we ervan uit dat de ziel bestaat en een wezenlijk deel uitmaakt van ons mens zijn.

Tegen mij zelf is wel eens gezegd dat ik mooi werk had gedaan met de ziel. Het was mijn opleider die dit zei, nadat ik een opstelling had begeleid met een tweetal medecursisten. Tijdens het proces was er een moment waarop degene die de vraag had ingebracht zichtbaar geroerd raakte en er iets met haar gebeurde, waardoor ze zich bewust werd wat er speelde en gespeeld had en er een nieuw inzicht ontstond, dat veel voor haar betekende, nieuw perspectief bood. De kern waarom het ging was geraakt en dat was iets dat bij haar zelf, in haar eigen innerlijk speelde.

Zo zou ik de ziel willen beschouwen. Als een of nog liever de kern waarom het bij jou draait. De kern die inzicht kan brengen op grond waarvan je dingen vast kunt pakken c.q. begrijpen (letterlijk en figuurlijk), waarmee je verder kunt. Verder op e levenspad. Je hebt meer zicht gekregen op de weg die jou heeft gekozen en hebt daar vrede mee.

Zelf spreek ik vaak over trouw zijn aan je zelf, waarbij ik het zelf beschouw als de kern van waaruit jij wenst te leven. Regelmatig zijn we ons daarvan niet bewust of negeren we die kern en zijn we ontrouw aan ons zelf. Dat geeft dan een vervelend en naar gevoel. We hebben er last van. Het gaat er dus om naar die kern te leven, de dingen te doen die je in de kern goed vindt en dat ook goed te doen. Dat geeft kwaliteit van leven. Door daar bij stil te staan en je er door te laten inspireren door je successen letterlijk in te ademen c.q. aan te nemen kun je ook je zelfvertrouwen voeden. Zo kun je wat mij betreft een bezield mens worden, die op zijn of haar beurt weer anderen kan enthousiasmeren, inspireren, bezielen. Omdat je met passie leeft vanuit je permissie (persoonlijke missie). Dat is waar ik zelf al lang mee bezig ben en wat mij pas de laatste jaren steeds meer, nog steeds met vallen en opstaan, lukt. En daar ben ik dankbaar voor.

Fred de Baas